Verfasst von: szilvi | Dezember 6, 2008

Ady Endre: „Niemandem Ahn…


Niemandem Ahn, niemandem Erbe,

Niemandem anverwandt, bekannt, und sterbe…

Bin jemand-keinem,

Bin jemand-keinem.

Bin doch, wie jeder andere: Hoheit,

Nordkap, Geheimnis, Fremdheit, Soheit,

Irrlichternd, ferner Schein,

Irrlichternd, ferner Schein.

Doch ach, kann weiter so nicht bleiben,

Würde mich andern gerne zeigen,

Dass sie mich wirklich sähen,

Dass sie mich wirklich sähen.

Dafür all dies: Selbstqual, mein Singen,

Könnt’ man mir Liebe doch entgegenbringen,

Und ich wär’ jemandes,

Ich wäre jemandes.

(Übertr. v. A. W. Tüting)

„Szeretném, ha szeretnének“

Sem utódja, sem boldog ôse,

Sem rokona, sem ismerôse,

Nem vagyok senkinek,

Nem vagyok senkinek.

Vagyok, mint minden ember: fenség,

Èszak-fok, titok, idegenség,

Lidérces, messze fény,

Lidérces, messze fény.

De jaj, nem tudok így maradni,

Szeretném magam megmutatni,

Hogy látva lássanak,

Hogy látva lássanak.

Ezért minden: önkínzás, ének:

Szeretném, hogyha szeretnének,

s lennék valakié,

Lennék valakié.



Einen Kommentar hinterlassen

Ihre Antwort:

Kategorien